امشب حالم بده . فکر کنم تاثیر این قرصای مسکنه . آخر مخیله منو از کار میندازن همین اینا .

 دوست داشتم وبلاگی داشته باشم که همه غر غر ها و نق نق هامو بتونم سرش خالی کنم . از قضا هر مکانی میریم یکی میاد عاشق چشم و ابروی ما میشه ! ما هم دیگه رومون نمیشه اونی که هستیم رو نشون بدیم ! خدا کند اینجا این مشکلاتو نداشته باشیم ( الکی :دی ) . البته فعلا که سوسکم پر نمیزنه . خیال ندارم آدرسشو بدم به کسی . البته خیالم ندارم رو این نظرم بمونم ! هه .

تو کامنت های مسیح یکی یه حرف جالبی زده بود میگفت که : ازدیاد هرچیز منجر به زوال اون چیز میشه ! ( منظورش عقل مسیح بود :دی که الآن زده تو فاز بلاهت و این چیزا ! ) راست میگه ها . به نظر منم هر چیزی اعم از موجود دوپا یه ظرفیتی داره وقتی پر شه دیگه سر ریز میشه !  کم نیستن تو تیمارستان ها بیمارایی که دست کمی از انیشتین نداشتن یه شبه زده به سرشون و قاطی پاطی شدن . کم نیستن عاشق هایی که زده به سرشون و قاتل معشوقه شون از آب در اومدن . کم نیستن آشغالایی که یهو دیدن با هیچی ارضا نمیشن زدن به عرفان و معنویت !

نوشتن اولین پست خیلی سخته . انگار میخوای هرچی بودی و میخوای باشی رو تزریق خواننده کنی همیشه برداشتن اولین قدمها زور داره .. هی خودتو لوس میکنی خودش بیاد سراغت ولی انگار نه انگار. تو هم تصمیم میگیری مسیرت رو کج کنی و بری سراغ یکی دیگه ! همین مسیر کج کردن هم خودش قدم میخواد البته !

اولین وبلاگم تو پرشین بلاگ بود . بعد از دوسال دیروز بهش سر زدم باورم نمیشد انقدر خز و خیل بودم زمانی ! صفحه سیاه  سیاه ... هر پست کپی پیست از یه جا ! بالای هر پست هم یه عکس متحرک از بغل کردن دو کبوتر عاشق ! وای مامانم اینا لپ خودمو بکشم الهی :دی

وبلاگ یکی مونده به آخرم تو بلاگ اسکای بود . به نظرم خیلی سرویس تمیز و بهداشتی ِ ( مجهز به شیلنگ های  تمام اتوماتیک ) . هم به نویسنده هم به خواننده احترام میذاره مثلا : امکان ویرایش نظرات وجود نداره . خواننده عزیز هرقدر هم که شمارو مورد عنایت خودشون قرار اده باشن فقط میتونید نظرشون رو حذف کنید ! امکان زدن پست رمز دار وجود نداره . امکان ارسال کامنت اختصاصی وجود نداره و ...

یکی از دوستان وبلاگ بلاگ اسکایی عزیز یه هفته ای میشه که به پرشین بلاگ عزیز پیوست و کم و بیش از مزایای این سرویس گفت ( بگذریم که با رو آوردن به سبک جدید نویسندگی گند زد به توانایی قلمش )  ما نیز یه سر زدیم هم یادی از کودکی و شور نوجوانی کنیم هم بر حسادت خود فائق آییم !