واقعا نمیدونم بعضی از مردم عقل شون به کجاشونه ! یه دوستی دارم این یه مدتی هست که دچار شکست عاطفی شده و هر از گاهی دم از ناامیدی میزنه . منم که بطور مادر زاد یه کرمی تو وجودمه که باید تو این موارد کمک کنم ، مدام در گوشش زمزمه میکردم و اینم عین خیالش نبود . تا پریشب که توی صفحه فیس بوکش یکی ازین زمزمه هامو مکتوب کردم . با این تفاوت که این دفعه گفتم یه جمله ای از یه نویسنده آمریکایی هست که میگه : .... . خلاصه حرف خودمو دستی دستی دادم به یه نویسنده آمریکایی !! فرداش یه اس ام اس داده که" وای مریم چقدر جمله هه عالی بوددد خواهش میکنم ازت پیدا کن ببین مال کی بوده خیلی احتیاج دارم به اینجور حرفاش ! "

:| د ِ آخه من چی بگم به تو ؟ واقعا تاثیر یه نویسنده آمریکایی که حتی اسمش هم نمیدونی (!) از من بیشتره ؟

پ.ن : ظهور نزدیکه !

این ترم هم تموم شد . البته خیلی وقته تموم شده و همراه با اون یه سری چیزهای دیگه هم تموم شده . اما تازه یادم افتاد که وبلاگی داشتم و باید دینم رو بهش ادا کنم ! دیدی درست وقتی که داری از رانندگیت کمال لذت رو میبری یه سرعت گیر میاد جلو و کارو خراب میکنه ؟ دقیقا وقتی تو بهترین شرایط زندگیت هستی و میتونی ازش استفاده کنی هم یه سرعت گیرهایی مثل قارچ جلوت سبز میشن و نمیذارن اونی که باید بشه بشه ... این قارچ ها میتونن سمی و غیر سمی باشن ولی هرچی باشن قارچن و وجودشون چندان لازم نیست . در موارد گوناگون میتونن بصورت یک فکر ، یک نیاز یا حتی یک فرد دربیان و تمام تلاششون رو بکنن که سرعت و اگرهم شد مسیرت رو تغییر بدن .

دیگه خسته شدم از نبود خیلی چیزها تو زندگی و خسته تر ازون از غر زدن های وقت و بی وقتم برای فرصت های نیامده و از دست رفته . میخوام گلدن پارت زندیگم رو دیگه خراب نکنم . میدونم خیلی چیزها باید باشه و نیست ... اگه همه هستی بر پایه هست ها شکل میگرفت که دیگه نیستی ای وجود نداشت . میخوام یه بار هم که شده به امید قسمت زندگی کنم و همه تقصیر هارو بندازم گردنش . چون نه دیگه شونه ای دارم برا تحمل تقصیر ها نه انگشتی برا متهم کردن دور و وری هام .

پ.ن : چقدر قالب وبلاگ افتضاح شده ! یادمه چند ماه پیش کلی جون کندم تا اونی که میخوام درش بیارم